Sociale robots in de zorg zijn er al een tijdje, en meestal worden die gebruikt bij demente of eenzame ouderen. Nu worden ze in Nederland ook ingezet bij verstandelijk beperkten. Niet als hulpverlener, maar vooral als klankbord. De nieuwe generatie robots kan namelijk al emoties herkennen en zelfs gesprekken voeren.

De 9-jarige Elin is gehandicapt, maar sport regelmatig samen met haar moeder. Die duwt haar dan vooruit in een soort sportrolstoel. Dat wilden ze in november ook samen gaan doen bij de Velsertunnelrun, maar van de organisatie mag het niet: het zou niet veilig zijn.

De moeder van Elin, Marie-José Schelvis, vertelt dat Elin veel te vroeg geboren is. "Na 24 weken al. Haar leven begon in de couveuse en daar heeft ze ontzettend hard gevochten. Toch is ze nu ernstig motorisch beperkt en kan ze niet zelfstandig sporten."

Spanning aan de start

Ze kan zelf geen stap zetten, is spastisch aan alle ledematen, kan haar hoofd niet omhoog houden en is doof, zegt haar moeder. "Maar als ze samen met mij sport, wordt ze blij. Ik duw haar dan in een sportbuggy vooruit, dat is een hele wendbare rolstoel met een grote rem erop."

Marie-José rent regelmatig wedstrijden terwijl ze Elin voor zich uit duwt. Dat vindt Elin geweldig, want omdat ze doof is kan ze ongelooflijk goed aanvoelen hoe mensen zich voelen. "Daardoor krijgt ze die spanning vlak voor de start dus nog sterker mee dan alle andere lopers."

Normaal geen probleem

"Als we samen aan de start staan, merkt ze dat iedereen blij en een beetje zenuwachtig is. Zodra we over de finish rennen, ziet ze die ontlading van al die mensen. Daar wordt ze echt heel blij van."

Normaal is het geen probleem als Marie-José haar dochter meeneemt. Dus ook nu vermeldde ze bij het inschrijven dat Elin zou meekomen. Maar de reactie van de organisatie was duidelijk: ze vonden de sportbuggy niet veilig genoeg.

Onwetendheid

"Terwijl het echt wel veilig is, ik doe dit veel vaker met haar. Als ik niet zeker zou weten dat we die acht kilometer zouden halen, zou ik me niet inschrijven." Marie-José denkt dat de organisatie Elin weigert uit onwetendheid.

"Je controleert toch ook niet of ieders veters wel gestrikt zijn om het evenement zo veilig mogelijk te maken? Je gaat ervan uit dat mensen zelf hun conditie inschatten. Ik vind het gewoon vervelend dat veel gehandicapte mensen geen keuze krijgen. Vaak krijgen ze gewoon te horen dat evenementen niet veilig voor ze zijn, zonder het zelf te mogen beoordelen."

Marie-José heeft Elin nog niet durven vertellen dat ze misschien niet mag meedoen in november. "Dan zou ze kapot zijn. Ik hoop dat ze nog terugkomen op hun beslissing."